Tworzenie i podpięcie walidatorów skryptowych

Tworzenie walidatora

Walidator skryptowy to jeden z typów artefaktów w repozytorium. Aby dodać walidator skryptowy, należy przejść do zakładki Biblioteka → Walidatory skryptowe, a następnie kliknąć w znajdujący się po prawej stronie przycisk Dodaj walidator skryptowy.

Ilustracja 1. Dodawanie walidatorów skryptowych

Okno edycji

Okno edycji w repozytorium zezwala na zmianę treści walidatora oraz zwracanych kluczy i domyślnych komunikatów błędów. W sekcji Parametry powinny zostać dodane wszystkie wynikające z treści kodu wejścia walidatora oraz wyjścia (klucze błędów). Okno z parametrami można wyświetlić po kliknięciu w lewym panelu przycisku .

Więcej informacji na temat samego edytora znajduje się w Edytor walidatorów skryptowych.

Ilustracja 2. Okno edycji walidatora skryptowego

Podpięcie na wniosku

Podpięcie walidatora skryptowego na wniosku nie różni się od podpięcia standardowego walidatora. Dla konkretnego komponentu w panelu Właściwości należy wybrać Jakość danych → Walidatory → Dodaj walidator, a następnie wyszukać jego nazwę. W zakładce Parametry wejściowe należy wybrać odpowiedni komponent w polu Wybierz komponent lub stałą. Przełącznik znajdujący się w kolumnie Wołaj gdy pusty odpowiada za wywołanie walidatora, nawet gdy we wskazanym polu nie ma wartości (np. w przypadku usunięcia wartości z pola tekstowego).

Ilustracja 3. Podpięcie walidatora skryptowego na wniosku

Tworzenie komunikatu błędu walidatora

Treść komunikatu błędu (tłumaczenia klucza) walidatora skryptowego musi zostać zdefiniowana w komponencie/wniosku - po podpięciu walidatora. Dodanie treści komunikatu w skrypcie nie jest błędem, ale nie będzie ona widoczna w oknie edycji komponentu/wniosku. Po podpięciu walidatora zarówno klucz, jak i jego tłumaczenie, będą wyświetlały nazwę klucza zdefiniowaną w treści walidatora skryptowego:

Ilustracja 4. Tłumaczenie klucza walidatora skryptowego

Należy edytować kolumnę z tłumaczeniem i wpisać do niej treść komunikatu, który ma się pojawić w przypadku zwrócenia przez walidator określonego klucza komunikatu błędu.

Jeśli zajdzie konieczność wykorzystania zmiennych w komunikacie błędu, należy wymienić te zmienne w kodzie jako parametry (parameters: [wartosc1, wartosc2 itd.]) , a następnie odwołać się do nich w komunikacie błędu w komponencie/wniosku w następujący sposób: {0} dla pierwszego parametru, {1} dla drugiego parametru, {2} dla trzeciego itd.

let minimalnyWiek = 18;
let maksymalnyWiek = 25;
if (minimalnyWiek > roznicaLat || maksymalnyWiek < roznicaLat) {
            return [{
            'key': 'pl.LCL_dataUrodzenia.pozaPrzedzialem',
            'parameters': [minimalnyWiek, maksymalnyWiek, 'Ten wniosek mogą złożyć osoby w wieku {0}-{1} lat.']               
        }];

Ilustracja 5. Tłumaczenie klucza walidatora skryptowego zasilone zmiennymi

Ilustracja 6. Treść komunikatu błędu widoczna na wniosku